ขอน้อมเกล้าฯถวายอาลัยส่งดวงพระวิญญาณพระองค์ เสด็จฯสู่สวรรคาลัย ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าข้าราชการ และลูกจ้าง กรมสุขภาพจิต

สุขภาพจิตนี้ขายไม่ได้ แม้แต่ให้ก็ยาก แต่ว่าจะต้องเพาะ

พระบรมราโชวาท: ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตมหาวิทยาลัยมหิดล ปี พ.ศ. 2522
วิสัยทัศน์: เป็นองค์กรหลักด้านสุขภาพจิต เพื่อประชาชนมีสุขภาพจิตดี มีความสุข
พันธกิจ 1: สร้างการมีส่วนร่วมเพื่อให้ประชาชนในทุกกลุ่มวัย สามารถดูแลสุขภาพจิตของตัวเอง
พันธกิจ 2: สนับสนุนการพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตครอบคลุมทุกมิติในทุกระดับ
พันธกิจ 3: พัฒนากลไกการดำเนินงานสุขภาพจิตเพื่อกำหนดทิศทางงานสุขภาพจิตของประเทศ

บทความด้านสุขภาพจิต

ภัยวัยรุ่น

งานรักลูกเฟสติวัล 2002 ที่นิตยสาร life&family และสื่ออื่นๆ ในเครือแปลนพับลิชชิ่งจัดขึ้นที่ศูนย์ประชุมสิริกิติ์ได้เสร็จสิ้นไปแล้วนะคะ น่าชื่นใจที่ได้เห็นคุณพ่อแม่จูงลูกจูงหลานและปู่ย่าตายายมาร่วมงานกันคับคั่ง ครอบครัวไทยยังผูกพันกันแน่นแฟ้นอย่างนี้ นับเป็นพลังความเข้มแข็งที่จะเป็นเกราะกันภัยให้เด็กๆ ของเราอย่างแน่นอนค่ะ พูดถึงเรื่องนี้เรามีตัวอย่างจากประสบการณ์จริงที่เด็กๆ ส่งเข้ามาร่วมประกวดข้อเขียนเรื่อง "ภัยวัยรุ่น" ที่ life&family ร่วมกับกรมสุขภาพจิตจัดขึ้น นี่คืออีกหนึ่งในเรื่องที่ส่งเข้ามาค่ะ

วัยรุ่นเป็นวัยที่อยู่ในด้านการพัฒนาทางด้านจิตใจ เป็นวัยที่มีความคึกคะนอง และต้องการความเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดี ให้ความเข้าใจและความอบอุ่นอยู่เสมอ พ่อ-แม่จึงต้องมีบทบาทในการเลี้ยงดูด้วย โดยเฉพาะเรื่องการคบหาเพื่อน พ่อ-แม่จะต้องคอยให้คำปรึกษา และแบ่งเวลาให้แก่ลูกมากๆ

ดิฉันมีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง รูปร่างหน้าตาดี ดิฉันเป็นเพื่อนกับเธอตอนอยู่ชั้น ม.3 ตอนแรกเราสนิทกันมาก แต่มาพักหลังๆ เธอได้ไปคบกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นกลุ่มที่ชอบโดดเรียนไม่เข้าเรียน เพื่อนดิฉันจึงเริ่มติดนิสัยโดดเรียนและมาสายทุกวัน เพื่อนกลุ่มนั้นได้นำยาบ้ามาขายที่โรงเรียนและเสพยาด้วย เธอกลายเป็นคนขี้เกียจ ไม่ทำงานส่งอาจารย์ จนดิฉันทนไม่ไหวจึงได้เข้าไปตักเตือนเธอ แต่เธอกลับชักชวนให้ดิฉันลองเสพยาดู แต่ดิฉันไม่ยอมเสพเธอก็ว่าถ้าอย่างนั้นเราก็เลิกคบกันไม่ต้องมายุ่งกันอีก เธอมีอารมณ์รุนแรงขึ้น หงุดหงิดใส่ดิฉันตลอดเวลา ก่อนหน้านั้นเธอเล่าให้ฟังอย่างน้อยใจว่า พ่อ-แม่ไม่รัก ชอบบังคับทุกเรื่องโดยเฉพาะแม่ที่พูดกันไม่กี่คำก็ต้องทะเลาะกันทุกที ไม่เคยพูดดีด้วยสักครั้งเดียว

เรื่องของเธอรู้ถึงหูผู้ปกครอง ทำให้พ่อ-แม่ตบตีเธอจนหน้าตาช้ำ บวมทั้งตัว เธอยิ่งน้อยใจพ่อ-แม่มากขึ้นไปอีก จึงหนีออกจากบ้าน ไปอยู่กันแฟน แฟนเธอคนนี้ติดยาบ้า และเธอก็เสียตัวให้กับแฟน เธอไม่ไปโรงเรียนหลายวัน พอเงินหมดเธอจึงกลับบ้าน เธอเล่าให้ฟังว่าเวลาขอเงินแม่ใช้แม่ก็ทั้งด่าและว่าต่างๆ นานา

ความผิดพลาดของผู้ปกครองในครั้งนี้ทำให้เธอไปสู่เรื่องภัยทางเพศ ซึ่งมีอยู่มากในสังคมตอนนี้ นักเรียนนักศึกษาที่มีปัญหาด้านการเงิน ต้องใช้ตัวเข้าแลกกับเงิน

พอตอนปิดเทอมเธอก็บอกกับดิฉันว่าเธอจะไปทำงานที่กรุงเทพฯ และโทร.มาเล่าว่า มีเสี่ยมาชอบ พาไปเลี้ยงข้าว พาไปเธค แถมซื้อมือถือและเสื้อผ้าสวยๆ ให้ด้วย แต่มีข้อแม้ว่าเธอจะต้องเสียตัวให้แก่เขา เธอทำอย่างนี้เป็นประจำเสมือนว่าเป็นอาชีพ มากพอที่เธอจะซื้อยาบ้ามาเสพ และขายได้ เธอบอกดิฉันว่าเธอไม่จำเป็นต้องขอเงินพ่อ-แม่ใช้ อยากได้อะไรก็ได้ทุกอย่าง ไม่เหมือนตอนอยู่กับพ่อ-แม่ที่บ้าน

ตอนนี้เปิดเทอมได้เกือบเดือนแล้วแต่เธอก็ยังไม่ยอมกลับบ้าน ดิฉันคิดว่าเธอคงจะไม่มาเรียนอีกแล้ว แต่เธอก็กลับมา แต่มีสภาพเหมือนซากศพเดินได้ เธอบอกว่าตอนอยู่กรุงเทพฯเธอท้องและไปทำแท้งมาเกือบตาย อีกทั้งร่างกายยังทรุดโทรมเนื่องจากเสพยามากและเป็นเวลานาน ยังไม่สามารถเลิกได้ ตอนนี้พ่อและแม่ของเธอเข้าใจและรู้เรื่องทุกอย่าง รับได้หมดแล้ว แถมยังให้ความรักและความใกล้ชิดแก่เธอ เป็นกำลังใจให้เธอเลิกเสพยาให้ได้

ตอนนี้เธอดีขึ้นมากเสพยาน้อยลง แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเลิกได้เมื่อไร เธอยังคงมาเรียนแต่ก็ไม่สามารถเลิกนิสัยโดดเรียนได้ ก็คงต้องปล่อยให้เวลาเยียวยาเธอ "ยาเสพติดติดแล้วเลิกยาก มันเหมือนตกนรก" เธอพูดให้ดิฉันฟัง

นี่คือประสบการณ์หนึ่ง ไม่ใช่เพียงเพื่อนดิฉันคนนี้ ยังมีเพื่อนๆ อีกมากมายที่มีปัญหายาเสพติดและยังเลิกไม่ได้ ทุกคนที่เข้าไปเกี่ยวข้องกับมัน ดิฉันไม่เคยเห็นว่าใครมีความสุขเลยสักคน ไม่นานโทษของมันจะทวีความรุนแรงมากขึ้นเป็นสิบเท่าของความสุขที่เคยได้รับ

"ทุกชีวิตต้องมีหวัง-ที่พลาดพลั้งเริ่มต้นใหม่ แม้หลงทางแต่กลับใจ กลัวทำไมคำว่าท้อ"

ใครมีประสบการณ์ภัยวัยรุ่น ของตัวเองหรือคนใกล้ตัว รีบส่งมาร่วมโครงการได้ภายใน 31 ธันวาคม 2545 ที่นิตยสาร life&family 1532/40-43 ซ.กรุงเทพ-นนทบุรี 36 บางซื่อ กทม. 10800

3 พฤศจิกายน 2545

By นิตยสารไลฟ์ แอนด์ แฟมิลี่

Views, 3956