ขอน้อมเกล้าฯถวายอาลัยส่งดวงพระวิญญาณพระองค์ เสด็จฯสู่สวรรคาลัย ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าข้าราชการ และลูกจ้าง กรมสุขภาพจิต

สุขภาพจิตนี้ขายไม่ได้ แม้แต่ให้ก็ยาก แต่ว่าจะต้องเพาะ

พระบรมราโชวาท: ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรแก่บัณฑิตมหาวิทยาลัยมหิดล ปี พ.ศ. 2522
วิสัยทัศน์: เป็นองค์กรหลักด้านสุขภาพจิต เพื่อประชาชนมีสุขภาพจิตดี มีความสุข
พันธกิจ 1: สร้างการมีส่วนร่วมเพื่อให้ประชาชนในทุกกลุ่มวัย สามารถดูแลสุขภาพจิตของตัวเอง
พันธกิจ 2: สนับสนุนการพัฒนาระบบบริการสุขภาพจิตครอบคลุมทุกมิติในทุกระดับ
พันธกิจ 3: พัฒนากลไกการดำเนินงานสุขภาพจิตเพื่อกำหนดทิศทางงานสุขภาพจิตของประเทศ

บทความด้านสุขภาพจิต

ชีวิตคู่กับการเลี้ยงลูก

เลี้ยงลูกอย่างไรให้ประสบความสำเร็จทั้งพ่อแม่และลูก

เมื่อชีวิตคู่มีความสุขพอสมควรแล้ว คือ มีความพร้อมที่จะเป็นพ่อแม่แล้ว จึงมาช่วยกันเลี้ยงดูลูกให้เติบโตอย่างมีคุณภาพ ซึ่งจะเป็นผลงานชิ้นโบแดงของชีวิตทีเดียว ที่พ่อและแม่จะร่วมกันภาคภูมิใจได้ต่อไปตลอดชีวิต ลูกเองจะตอบแทนพ่อแม่ด้วยการให้ความสุขทางใจกับพ่อแม่ ทำให้พ่อแม่ชื่นใจจนถึงแก่เฒ่า จะเลี้ยงลูกให้เติบโตได้แบบนี้ พ่อแม่จะต้องทำอย่างน้อยในเรื่องเหล่านี้ คือ

1. พ่อแม่ต้องร่วมมือกันในการเลี้ยงลูกทั้งสองคน

เพราะลูกเองต้องการทั้งพ่อและแม่เป็นแบบอย่างให้เขาดูทุกวันๆ นั่นเอง คนจำนวนมากคิดว่าปล่อยให้แม่เลี้ยงดูคนเดียวก็เพียงพอแล้ว ซึ่งไม่จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพ่อต้องมีเวลาให้กับลูกเท่าๆ กับที่แม่ให้ เพียงแต่พ่อมีส่วนร่วมอย่างมีความหมายมากกว่า ปริมาณเวลาที่จะให้ คือเวลาพ่ออยู่ในครอบครัวแล้วทำให้ครอบครัวอบอุ่น ลูกเข้าใกล้ได้ มีเวลาพูดคุยหรือเล่นกับลูก ช่วยเหลือลูกในสิ่งที่ลูกต้องการ ให้กำลังใจกับลูกในเรื่องต่างๆ ให้คำชมเชยเพื่อสร้างความมั่นใจและบุคลิกที่ลูกสามารถเป็นตัวของตัวเอง โดยรวมๆ คือ บ้านมีบรรยากาศที่ดีพอประมาณ บรรยากาศเป็นไปในทางบวก ไม่จำเป็นต้องบรรยากาศที่หวานแหวว หรือไม่ใช่การตามใจลูกจนลูกเสียคน ซึ่งปัจจุบันจะพบได้มากจนน่ากลัว ในสังคมของพ่อแม่ที่มีฐานะไม่ยากจน และไม่มีปัญหาทางเศรษฐกิจ

2. พ่อแม่ต้องให้อาหารใจกับลูกอย่างเหมาะสม

พ่อแม่มักไม่ลืมอาหารกายของลูกแต่จะลืมนึกถึงเรื่องอาหารใจบ่อยๆ หรือไม่พ่อแม่จะให้อาหารใจขาดๆ เกินๆ ถ้าเปรียบการที่หมอให้ยาผู้ป่วย ขนาดยาที่ไม่เหมาะสม คือให้น้อยไปหรือมากไปย่อมเป็นอันตรายกับผู้ป่วยได้ การให้อาหารใจกับลูกนั้นเหมือนกันทีเดียว คือ ต้องพอเหมาะพอสม อาหารใจที่ลูกต้องการ พอสรุปคร่าวๆ ได้ดังนี้ คือ

1. ความรักและความอบอุ่นใจ

2. ความเข้าใจลูกวัยต่างๆ

3. คำชมและการไม่ตำหนิลูกอย่างรุนแรง หรือบ่อยๆ

4. ความเป็นอิสระตามวัยของลูก

5. ความยุติธรรมในครอบครัว

6. การอบรมบ่มนิสัยลูกอย่างถูกวิธี

รายละเอียดของอาหารใจซึ่งมากเกินกว่าจะพูดในที่นี้ สำหรับท่านผู้สนใจสามารถหาอ่านเพิ่มเติมได้ในหนังสือของหมอ คือ "เลี้ยงลูกถูกวิธีชีวีเป็นสุข"

สรุป ถ้าพ่อแม่เองมีความรักความเข้าใจระหว่างกัน และช่วยกันเลี้ยงลูกให้ถูกวิธี ท่านจะประสบความสำเร็จในชีวิตครอบครัวและความเป็นพ่อแม่ได้พร้อมๆ กันอย่างแน่นอน

17 ธันวาคม 2545

By ศาสตราจารย์ แพทย์หญิงนงพงา ลิ้มสุวรรณ

Views, 2703